“Ik droeg geen helm, ik dacht dat ik wel voorzichtig genoeg was.”
In 2019 fietste ik naar mijn studentenjob in een bakkerij. Ik werd aangereden door een vrachtwagen. Ik droeg geen helm, ik dacht dat ik wel voorzichtig genoeg was. Ik weet niets meer van die dag en ken het verhaal enkel van horen vertellen. Ik kon het allemaal maar moeilijk geloven. Ik werd wakker in het ziekenhuis op intensieve zorg. Ik had heel wat breuken, klaplongen, oogschade, een hersenkneuzing, … Na mijn revalidatie was het niet evident om mijn studies verder te zetten. Ik kreeg hoofdpijn van te lang te lezen. Met spraaksoftware is het toch gelukt om mijn examens af te leggen. Ik werk nu als logopediste en gebruik die software nog steeds. Het gaat beter met mij maar ik heb nog steeds geheugenproblemen, ben snel moe en overprikkeld en kan me vaak moeilijk concentreren.
Het was voor mij belangrijk om terug te fietsen. Ik draag nu uiteraard wél altijd een helm. En bijna al mijn familie en vrienden ook, sinds mijn ongeluk.
