“Door mijn ongeval dragen familie en kennissen nu ook een helm.”
Op 28 juli 2018 was ik met mijn elektrische fiets onderweg naar het centrum voor een vrijgezellenfeest van een vriendin. Ik droeg geen helm.
Door de natte kinderkopjes gleed ik uit. Ik raakte eerst een auto en viel toen op de grond. Bijstanders hebben 112 gebeld.
In het ziekenhuis werd ik in coma gebracht. Telkens wanneer ze me probeerden wakker te maken uit de coma kreeg ik een epileptische aanval. De artsen dachten dat ik het niet zou overleven.
Na drie weken is het gelukt om me te laten ontwaken. Ik was me daarna bijna nergens van bewust en heb veel geslapen. Op 17 september ben ik naar een revalidatiecentrum gebracht. Daar was ik tot 21 december intern. In 2019 ging ik wekelijks een dag terug voor een aantal therapieën.
Mijn ongeluk heeft NAH en epilepsie veroorzaakt. Voorheen stond ik voor de klas, maar ik ben afgekeurd. Inmiddels doe ik vrijwilligerswerk.
Tegenwoordig fiets ik niet meer elektrisch en draag ik altijd een helm. N.a.v. de gebeurtenissen draagt een aantal familieleden en kennissen nu ook een helm.
